بهار اشعار

ثانيه هاي بي كسي

بي تو تموم لحظه هام پر از غصه و غمه

                            يه روز ميام به ديدنت هر چي ببينمت بازم كمه

نمي رسه به گوش تو صداي فرياد دلم

                           يه روز مي فهمي دردمو، كه زير خاكم و گِلم

اشك چشاتو مي بينم دل تو هم پر از غمه

                                   دوري هم بد درديه ، اما دلامون با همه

رو تو بكن سمت خدا ، بيا خدا خدا بكن

                               بيا يه بار هم كه شده ، زير پاتو نگاه بكن

يواش يواش تموم ميشه ثانيه هاي بي كسي

                                 اگه تحمل بكني يه روز به دريا مي رسي

بودنم را هيچكس باور نداشت هيچكس كاري به كار من نداشت بنويسيد بعد مرگم روي سنگ با خطوطي نرم و زيبا و قشنگ ، او كه خوابيده است در اين گور سرد بودنش را هيچكس باور نكرد كاش قلبم درد تنهايي نداشت چهره ام هرگز پريشاني نداشت كاش مي شد راه سرد عشق را بي اختيار پيمود و قرباني نداشت اگر مرداب بودم و سبز ، غمي نبود .

اگر عشق بودم و قرمز حرفي نمي ماند . تو شبي و من روز مي خواهم ، تو ستاره اي و من خورشيد طلب كرده ام ، آسماني شدم با هزاران قلب پاره

كاش يك قلب داشتم

فقط تو بودي و تنها عشق تو